Ryksugan á fullu!

Þetta blogg er rykfallið og leiðinlegt eins og er.  Reynum að gera eitthvað í því.

Fyrst af öllu.  Aðalmarkmiðið í meistaramánuðinum náðist!.  15. janúar fitumældi ég mig sjálfur (með fínu accumeasure klemmunni minni).  Mældist á milli 13.7 og 15.7 %.  Mælingarnar eru ekkert sérstaklega nákvæmar, en ég geri ráð fyrir að ég sé undir 15 prósentunum. Horast í desember?  Játakk.

Undanfarnar vikur hafa verið spes.  Frúin fór í aðgerð á upphandlegg 4. jan.

Þegar við lentum í slysinu okkar fyrir jólin 2008, upphandleggsbrotnaði Eygló ansi illa.  Eitthvað skolaðist viðgerðin til í kjölfarið, þannig að nú þurfti að laga þetta varanlega.  Það þýðir að hún getur ekkert notað handlegginn í 6-8 vikur.  Ég ákvað því að taka sumarfríið mitt snemma í ár, svo ég gæti sinnt yngsta afkvæminu, Guðrúnu, átta mánaða.

Ég er því búinn að vera heimavinnandi húsfaðir um stund, sem er fullkomnasta starf í heimi.  Guðrún litla er orðin algjör pabbastelpa.

Ég var búinn að lofa áramótaheitum:

Jan – jún:
1. Taka þátt í a.m.k tveimur hjólreiðaviðburðum. Verða í topp 30% í a.m.k 1 hjólreiðaviðburði.
2. Viðhalda 5x5x100 kg hnébeygju þar til eftir hjólreiðaviðburði.
Þetta krefst þess að ég leysi úr axlameiðslum sem eru að hrjá mig í augnablikinu.
3. Fara niður fyrir 10% líkamsfitu
4. 10 dauðar upphífingar
5. 5 pístólur á hvorum fæti.

Júl – des:
Þyngingartímabil. Ætla að þyngja mig (stríðir alvarlega gegn náttúru minni). Þegar þar að kemur ætla ég að ráðfæra mig við þjálfara. Bíð með frekari markmið þangað til.

Þessi markmið eru að sjálfsögðu opin í báða enda.

Svo er verkefni í undirbúningi. Ég stefni að, í félagi við tvö frábær, að þvera Vatnajökul á gönguskíðum. Nánar um það síðar.

Auglýsingar

Meistarmánuður – uppgjör

Það er kominn tími á að njörva markmið ársins 2011 niður.  En fyrst þarf þó að gera upp árið 2010.
Meistarmánuðurinn fyrst.  Ég ákvað að desember skyldi verða minn meistaramánuður.  Ég setti mér ákveðin markmið. Kíkjum á þau:


1. Ég vakna 05:30 virka morgna alla jafna.
2. Ég sef út a.m.k einu sinni í viku
3. Ég ver tíma með dætrum mínum og eiginkonu
4. Ég borða góðan og hollan mat í 90-95% af öllum máltíðum (það gerir u.þ.b 2-4 “svindlmáltíðir” á viku)
5. Ég hef ekki samviskubit yfir  máltíðunum sem eru óhollar
6. Ég drekk áfengi í hófi
7. Ég fer að sofa fyrir klukkan 23:00 alla jafna
8. Ég stunda útivist
9. Ég hjóla
10. Ég lyfti lóðum
11. Ég mæti í BootCamp
12. Ég hlýði á skilaboð líkamans um meiðsli og þreytu
13. Ég læri eitthvað nýtt
14. Ég er duglegur í vinnunni
15. Ég drekk ekki meira en 2 bolla af kaffi á dag. Þá einungis gott kaffi
16. Ég æfi þó ég sé í útlöndum
17. Ég tileinka mér skilyrðislaust æðruleysi og læt “jólastressið” því ekki taka mig
18. Ég er heiðarlegur
19. Ég er með lægri fituprósentu 1. janúar 2011 en 1. desember 2010
20. Ég skrifa dagbók, daglega eftir bestu getu, opinberlega

1. Gekk vel. Vaknaði snemma þegar það var nauðsynlegt. Stressaði mig þó ekki á þessu þegar það þurfti ekki.
2. Ekkert mál. Gekk sérstaklega vel í jólafríinu 😉
3. Ég ver reyndar alltaf miklum tíma með fjölskyldunni. Þetta var ekki mikil breyting frá daglegu lífi.
4. Þetta gekk svona lala. Ætli ég hafi ekki verið í 75-80% hlutfallinu frekar. Helgaðist m.a. af því að ég var erlendis og gestkomandi. Jólin voru einnig truflandi þáttur
5. Stundum fékk ég móral, viðurkenni það.
6. Held ég þurfi að skilgreina „hóf“. Fann á mér einu sinni (veeeel á mér). Drakk þó töluvert magn af bjór í mánuðinum.
7. Menn sem eiga tvö börn undir 5 ára neyðast til að fara snemma að sofa.
8. Náði einni bunu inn í Eilífsdal með Ísalp. Hefði mátt vera meira.
9. Check!
10. Tók nokkrar lyftingaæfingar, þó hjólreiðarnar og Bootcampið hafi vegið meira.
11. Check!
12. Check! Það er erfitt að hlífa, en það tókst (armbeygjur á hnjánum o.s.frv).
13. Þetta gerði ég ekki markvisst.
14. Check!
15. FAIL.
16. Check. Var sjö daga í Noregi. Náði þrem góðum æfingum á þeim tíma. Réri meðal annars 10 km á einni æfingu. Komst að því að það eru til líkamsræktarstöðvar sem leyfa ekki ermalausa boli. huh?
17. Þurfti oft að minna mig á þetta. Mjög gott að hafa yfirlýst markmið á þessa vegu. Það er nefnilega mjög auðvelt enda með alla fingur í hnút af stressi fyrir jólin.
18. Held þetta hafi  tekist ágætlega.
19. Já, þetta. Þetta var aðalmarkmiðið. Ég hef satt best að segja ekki staðfest hvort markmiðið náðist eða ekki. Það er lélegt af mér. Myndi giska á að ég hafi staðið nokkurn vegin í stað. Þyngdist allavega ekki og allar buxur passa enn.
20. Bloggaði ört framan af, tíðnin lækkaði þegar á leið, og varð engin eftir að ég fór til Norges.

Á heildina litið er ég nokkuð sáttur. Margt hefði mátt vera betra og nákvæmara, en hvað um það.  Mun pottþétt taka svona meistaramánuð aftur á árinu.

 

Team Hoyt

Rick og Dick Hoyt eru feðgar.  Rick, sonurinn, er mikið fatlaður eftir að hafa fæðst með naflastrenginn vafinn um hálsinn þannig að blóðstreymi, og þar með súrefnisflæði, til heilans stöðvaðist í fæðingu.  Heilbrigðisstarfsmenn gáfu foreldrunum enga von um að Rick myndi ná nokkrum bata. Hann var talinn grænmeti.

Það kom þó í ljós að í höfði Rick logaði á perum. Hann, þrátt fyrir að geta hvorki hreyft sig að neinu ráði, né talað, gat lært að tjá sig með aðstoð tölvu.  Þegar Rick var 15 ára bað hann föður sínum að hann vildi taka þátt í 5 mílna hlaupi með sér, til styrktar góðu málefni.  Dick, sem var ekki hlaupari, samþykkti og þeir tóku þátt, og komu í mark næst síðastir.  Rick fékk delluna og Dick, verandi góður faðir, vildi gera hvað sem er til að hjálpa syni sínum að stunda íþrótt sína. Síðan þá hafa þeir tekið þátt í yfir 1000 keppnum, maraþonum, tvíþrautum og þríþrautum.  Þeir feðgar hafa einnig hlaupið/hjólað yfir Bandaríkin á 45 dögum.

Saga þeirra feðga er ótrúleg. Hún er hvatning og inspírasjón.  Hún segir okkur að allt er mögulegt ef hjartað og höfuðið eru á réttum stað.

Dick hefur sagt að hann hefði aldrei lagt stund á þolíþróttir ef ekki væri fyrir son sinn.  „Rick er hugurinn, ég er líkaminn.“

Myndbandið sem fylgir hér að neðan um þá feðga kíki ég oft á þegar ég er í fýlu.